Maltepe Hapishanesinde kalan yabancı uyruklu LGBTİ mahpusların, Türkiyeli LGBTİ mahpuslardan ayırılarak başka bir bölüme götürülmesi üzerine yabancı uyruklu LGBTİ mahpuslar açlık grevine başladılar. Mahpusların yaşadıkları maduriyeti Ayça Söylemez aktardı.  Haberin tamamını sizlerle paylaşıyoruz.

Maltepe Hapishanesindeki Türkiye vatandaşı olmayan trans kadınlar aynı cezaevinde başka bir bölüme götürüldü. 21 LGBTİ mahpustan dördü Brezilya biri Azerbaycan vatandaşı olan beş trans kadın, arkadaşlarından ayrıldıkları ve “tecrit içerisinde tecrit yaşatıldıkları için” açlık grevine başladı.

8 Haziran’da Maltepe C 1 Nolu’dan, 3 No’lu L Tipi Kapalı Cezaevi B-9 koğuşuna alınan LGBTİ mahpuslar, kendilerine Türkiyeli arkadaşlarının yardım ettiğini, nakille tek başlarına bırakıldıklarını, maddi olarak hiçbir kazançlarının olmadığını, psikolojilerinin bozulduğunu yazdı.

Başka bölüme götürülen trans kadınlardan Brezilya vatandaşı Rafael Q. Alves de Sousa da 9 Haziran tarihli mektubunda, “dört yıldır LGBTİ mahpuslarla birlikte kaldıklarını, şimdi çok mağdur olduklarını” anlattı.

Türkiyelilerin kendilerine maddi ve manevi yardımda bulunduğunu yazan Sousa, arkadaşlarının yanına gidene dek açlık grevi yapacağını söyledi.

“Su alacak param yok”

Ceza İnfaz Sisteminde Sivil Toplum Derneği’ne (CİSST) yaşadıklarını anlatan, adının açıklanmasını istemeyen Azerbaycanlı trans kadın mahpus 17 Haziran tarihli mektubunda şunları yazdı:

“Ben burada hücredeyim, 30 yıl 6 ay cezam var. Benim cezam çok uzun, burada tek başıma kalamam. Çok mağdur durumdayım, bir kuruş param yok. Aynı koğuşta kalırken arkadaşlarım benim tüm ihtiyaçlarımı karşılıyordu, şimdi ise psikolojim çok bozuk. Burada küçücük bir yerdeyim.”

“Beni 1 Nolu’ya geri göndersinler. Adalet Bakanlığına yazdım ama cevap gelmedi, çok kötü durumdayım. 8 Haziran’dan beri açlık grevindeyim. Burası çok kötü, bana kötü bakıyorlar, benimle dalga geçiyorlar, bana hiç uygun değil. Eskiden her şeyi yiyordum şimdi burada su alacak bile param yok. Çeşme suyu içiyorum.”

Talepleri karşılanmayınca intihar girişiminde de bulunan mahpus, mektubunda eski koğuşundaki arkadaşlarının kendisini anladığını şimdi ise yalnız kaldığını belirtti.

“Dünyamız daha da küçüldü”

Türkiyeli trans kadın mahpus da CİSST’e şunları yazdı:

“21 mahkumduk, 16 kaldık. Zaten güvenlik gerekçesiyle tamamen izole yaşıyorduk. 21 kişi kendi aramızda dövüşüp barışıp bir dünya kurmuştuk. Şimdi dünyamız daha da küçüldü. Lütfen Bakanlığa anlatın, biz çok azız ve yalnızız, bizi daha fazla ayırıp yalnız bırakmasınlar. Onları tekrar bizim yanımıza versinler.”

06.07.2015

Hapishanelerde LGBTİ mahpusların hiçbir maddi olanaklarının olmaması nedeniyle  birçok ihtiyaçtan mahrum olduklarını anlattıkları mektupları okuyucularımızla paylaşmıştık. Güvenlik gerekçesi nedeniyle diğer mahpuslarla bir araya gelemeyen ve atölye hakkından yararlanamayan mahpuslar maddi sıkıntılar yaşamakta ve ihtiyaçlarını karşılayamamaktadırlar.

Ankara Sincan L Tipi Hapishanesi’nden yazan LGBTİ mahpus maddi olanaklarının olmaması nedeniyle giysi talebinde bulunuyor.

Mahpusa yardımcı olmak isteyenler doğrudan isteklerini kendisine yollayabilirler. Bu ihtiyaçları nasıl yollayabileceğinize dair bilgi almak için CİSST’in 0212 293 69 82 numaralı telefonunu arayabilirsiniz.

06.07.2015

Ceza İnfaz Sisteminde Sivil Toplum Derneği’nden (CİSST) Zeynep Alpar’ın hazırladığı Özel İhtiyaçları Olan Mahpuslar 2014-2015 Raporu, Uluslararası Af Örgütü Türkiye Şubesi ofisinde sunuldu. Engelli, yabancı, LGBTİ mahpusların güncel durumlarının aktarıldığı toplantıyı Ayça Söylemez kaleme aldı. Haberin detaylarını sizlerle paylaşıyoruz.

“Türk, Sünni, erkek, heteroseksüel, yetişkin, genç, sağlıklı”

“Türkiye’de hapishaneye konulanların hepsinin ‘Türk, Sünni, erkek, heteroseksüel, yetişkin, genç, sağlıklı’ olduğu farz ediliyor. Aksi durumda Adalet Bakanlığı ne yapacağını, nasıl davranacağını bilmiyor. Hapishaneler ‘standart’ insan için tasarlanıyor oysa her insan özel, her insan farklı ihtiyaçlara sahip.”

Zeynep Alpar, bu sözlerle başladığı sunumunda 2015 itibariyle Türkiye’deki hapishanelerde toplam 164 bin 461 mahpus olduğunu, yeni hapishanelerle kapasitenin artırılmaya çalışıldığını söyledi: “Hapishanelerin yapımı tamamlandığında, 2017’de 300 bin kişiyi hapsetmek ‘mümkün’ olacak.”

Ayrıca, şehirdışına kurulan hapishane kampüslerinin insanlıkdışı olduğunu da ekledi.

“Çıplak arama” yerine teknoloji

Raporun ilk bölümünde hapishanelerle ilgili sorunlara şöyle değiniliyor:

“Çıplak arama, ceza infaz sistemine dair en yaygın rahatsızlık konularından biri. Söz konusu uygulamanın dünyanın birçok ülkesinde yapılıyor olması bunu haklı kılmıyor.”

“Havaalanları da güvenlik konusunda yüksek risk taşıyan, güvenlik zafiyetinin uçak kaçırmalara, hatta 11 Eylül gibi facialara neden olabileceği yerler. Ama buralarda rutin bir çıplak arama uygulaması yok. Kendinde 300 bin kişiyi hapsetme gücünü gören bir devletin, hapishanede kendi mutlak kontrolü altında tuttuğu insanları çıplak aramaya, ‘oyuk aramasına’ tabi kılmak yerine hava limanlarındaki teknolojiden faydalanması beklenir.”

Kampüse para var, tuvalet kağıdına yok

“Türkiye hapishanelerinde, içme suyu, ped, tuvalet kağıdı, sabun, deterjan gibi, temel sağlık ve hijyen için elzem olanlar da dâhil tüm sarf malzemeleri parayla satılıyor. Ailelerinden uzaktaki yabancılar ve yakınları tarafından dışlanma riski altında olan LGBTİ’ler gibi özel ihtiyaç sahipleri de dâhil olmak üzere, dışarıdan para gönderilemeyen pek çok mahpus için bu çok ciddi bir sorun.”

“2014 yılında yeni hapishanelerin inşasına 590 milyon 104 bin 673 TL  harcayan Adalet Bakanlığı’nın hapishanelerde tuvalet kâğıdı bulundurmaktan aciz olması akıl almaz bir durum.”

“Birçok ülkede insanlara hapishaneye girişlerinden itibaren düzenli olarak zarf ve posta pulu veriliyor / ücretsiz haberleşme imkânı sağlanıyorken,  Türkiye’de hapis cezası alan pek çok insan yoksulluğa da mahkûm ediliyor. Bu, mahpusların son derece ucuza çalıştırılmasını da kolaylaştırıyor.”

“Çeşitli hapishanelerde, çalışmak isteyen zihinsel engelli bir mahpusun önce kurs görüp sonra atölyede çalışmaya başlaması, ziyaret ettiğimiz bir hapishanede işaret dili bilen iki personelin bulunması, görme engelli mahpus için kütüphanede kitapların sesli olarak kaydedilmesi ve aynı işlemin görme engelli yabancı mahpusların da gelebileceği düşünülerek yabancı dillerde de yapılacağının belirtilmesi gibi, aslında norm olması gereken olumlu adımlarla da karşılaşıyoruz.”

“İtalya Padova’da, yabancıların hapishane nüfusunun yarısını oluşturduğu Due Palazzi Hapishanesi’nde, ziyaret alanında skype odaları bulunuyor ve bütün mahpuslar bu imkândan faydalanabiliyorlar. Bu esnada infaz koruma memurlarının gözetimi altındalar, ama konuşmaları dinlenmiyor, izlenmiyor, kaydedilmiyor.”

“Hapishanede LGBTİ hakları adına bizce doğru olan bir adım, Brezilya’nın Rio Eyaleti’nde yeni başlayan uygulamadaki gibi, trans mahpuslara kadın hapishanesinde mi yoksa erkek hapishanesinde mi kalmak istediklerinin sorulmasıdır.  ABD’nin New York Eyaleti’nde ise, ‘trans mahpusların şiddet, tecavüz ve aşağılamadan korunması için atılan tarihi bir adımla,’ Rikers Island Hapishanesi’nde yeni bir konut birimi açılacak.” (AS)

06.07.2015