Ceza İnfaz Sisteminde Sivil Toplum Derneği, Adalet Bakanlığı’na LGBT mahpusların durumunu sordu. Bakanlıktan gelen yanıttaki ‘LGBT’li ifadesi şaşırttı. Bakanlığı açıklamasındaki ‘LGBT durumunda bulunan hükümlü ve tutuklular için özel tip ceza infaz kurumunun yapılması planlanmaktadır’ cümlesine tepki var…

26 Temmuz 2013

Ceza İnfaz Sisteminde Sivil Toplum Derneği Yönetim Kurulu Başkanı Zafer Kıraç bilgi edinme yasası çerçevesinde Adalet Bakanlığı ’na LGBT (Lezbiyen Gey Biseksüel Trans) mahpuslara ilişkin sorular yöneltti. Bakanlıktan gelen yanıtta kullanılan ‘LGBT’li ifadesi şaşırttı.

Dernekten yapılan açıklamada “Adalet Bakanlığı’nın kullandığı LGBT’li nitelendirmesi, LGBT olma halini, ‘kanserli’, ‘AIDSli’, ‘veremli’ nitelendirmelerinde olduğu gibi bir hastalık olarak gördüğünün belirtisi olarak okunabilir mi sorusunu akla getirmektedir” denildi.

Ceza İnfaz Sisteminde Sivil Toplum Derneği’nden yapılan açıklamada şöyle denildi:

“Adalet Bakanlığı, LGBT mahpusların tamamının 79 kişi olduğunu belirtmektedir. Translar dışında bırakıldığında Lezbiyen, Gay ve Biseksüel mahpusların kendileri ifade etmediği sürece tespiti ve istatistiklere girmesi olası olmadığından, 79 rakamının oldukça büyük oranda transları kapsadığını düşünmek yanlış olmayacaktır.”

“LGBT mahpusların hapishanelerde karşılaştığı başlıca zorluklardan birini kendilerinin şikayetlerinden de anlaşılacağı gibi tecrit edilmeler oluşturmaktadır. Hapishanelerde az sayıda bulunan LGBT mahpusların güvenlik gerekçesiyle tecrit edildiğine dair bilgiler ve bu konuda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından verilmiş bir de mahkumiyet kararı vardır. Maltepe ve Eskişehir dışarıda bakıldığında LGBT mahpuslar her hapishanede ortalama 3 kişi olarak tutulmaktadır. 5 LGBT mahpus tamamen tektir. Bu rakamlar LGBT mahpusların büyük bir çoğunluğunun tecrit edildiğinin ifadesidir.”

LGBT HAPİSHANESİ Mİ GELİYOR?

Derneğin açıklamasında “Bakanlığın verdiği cevaptan anlıyoruz ki ‘LGBT durumunda bulunan hükümlü ve tutuklular için özel tip ceza infaz kurumunun yapılması planlanmaktadır.’ LGBT mahpuslar için tek bir hapishanenin yapılması ve 79 LGBT mahpusun burada toplanması olumsuz sonuçlara da yol açabilecektir. Türkiye ’nin bir çok hapishanesinde ailesiyle ya da kendi sosyal çevresiyle aynı ilde tutulmakta olan insanlar hapishanenin yapılacağı bir mekana toplanacaktır. Bu durum LGBT mahpusların kendi sosyal yaşam ortamlarından koparılması anlamına gelecektir. Bunun yanısıra burada tutulmakta olan insanların damgalanma durumu daha da boyutlanacaktır” denildi.

Özgür Gündem: “LGBT bireylerine ayrı cezaevi çözümsüzlük”

Gülsen ASLAN / Ankara – Diha Güncellenme : 28.07.2013 07:59

LGBTT bireyler için ayrı bir cezaevinin yapılmasıyla LGBTT bireylerinin hayatı tehlikeye atılacak. Ceza İnfaz Sistemi Sivil Toplum Derneği Yönetim Kurulu bilgi edinme çerçevesinde, Adalet Bakanlığı’na LGBT cezaevlerine ilişkin soru yöneltmiş, Bakanlık ise, “LGBT durumunda bulunan hükümlü ve tutuklular için özel tip ceza infaz kurumunun yapılması planlanmaktadır” yanıtını vermişti. Konuya ilişkin değerlendirmelerde bulunan Kaos-GL Medya Koordinatörü Ömer Akpınar LGBT bireyler için ayrı bir cezaevi yapılmasının bir tür tecrit olduğunu dile getirdi. Bakanlığın cezaevlerinin transfobik-homofobik yapısını çözmek yerine LGBT bireyleri bir yere tıkmayı hedeflediğini kaydeden Akpınar, ayrı bir cezaevi açılmasının başlı başına bir sıkıntı olacağını dile getirdi. Akpınar, “Bir yandan ailelerine ulaşmaları zorlaştırılacak diğer yandan da damgalama olacak. Bunlar LGBT hapishanesi olacak. Yeterince yer edinemeyen bu kişiler bir kez daha dışlanmış yaşayacak. Bunun için cezaevlerinde toplumun her alanında Lezbiyen, gay, biseksüel ve transseksüeller için güvenliğin sağlanması gerekiyor. Onların toplum içinde güvende yaşamalarını sağlayarak kalıcı bir çözüm yaratılır” diye konuştu.

Hürriyet Daily News: “Majority of imprisoned LGBTs kept in ‘solitary confinement’”

Nisan Su Aras
ANKARA – Hürriyet Daily News

A majority of imprisoned lesbian, gay, bisexual and transgender (LGBT) individuals are effectively being held in solitary confinement, and are not allowed to join activities with other prisoners, the Justice Ministry has revealed. The ministry issued a statement on the status of imprisoned LGBT people in response to questions posed by Zafer Kıraç, the chair of the Civil Society in the Penal System Association (CİSST).

The ministry’s answers, provided within the framework of the “right to information,” further indicated that providing a “health report” to prove sexual orientation was a precondition, in language that has caused fury among LGBT associations. The ministry’s plan to build a separate facility for LGBT individuals has also rung alarm bells.

“Planning is done so that detainees and convicts in the LGBT situation do not come together with other detainees and convicts when taken to common use areas and social activities in the penal execution institutions,” the Justice Ministry said in its response delivered on July 24.

“Also, it is being planned that a special type of institution will be built for those detainees and convicts in the LGBT situation,” the statement read, causing worry on its repercussions that might doom the LGBTs to further isolation.

The ministry stated that there were a total of 79 LGBT individuals currently in prison, eight in custody, 71 convicted. However, the real number is arguably higher, since sexual orientation can be identified only when expressed.

Planning regarding daily life in prison is done “by taking into account the legal provisions and the physical conditions of the institution,” the ministry added, describing a practice which is likely to leave room for many LGBT people not being able to enjoy these rights.

According to the ministry’s answer, when prisoners declare themselves as LGBT prior to entry into penitentiary, they are asked for a health report and put into wards with those in the same situation. Yet, since the LGBT prisoners are dispersed across 16 penitentiaries, most of them are in practical solitary confinement.

Being asked to present “a health report indicating their situation” is usually regarded as paving the way for medical examinations that might violate human dignity.

Another notable feature of the ministry’s response was its use of the phrase “having LGBT” to refer to LGBT individuals, sparking controversy over whether it was therefore being regarded as an illness.
July/27/2013

Milliyet: “LGBT bireylerin cezaevinde sosyalleşmesine sınırlama”
Adalet Bakanlığı, LGBT?bireylerin, diğer tutuklu ve hükümlülerle ortak kullanım alanı ve sosyal faaliyetlerde bir araya getirilmediğini açıkladı

29 Temmuz 2013 DAMLA YUR İstanbul

Adalet Bakanlığı, cezaevlerindeki Lezbiyen – Gey- Biseksüel – Trans (LGBT) bireylerin, ortak kullanım alanı ve sosyal faaliyetlere diğer hükümlü ve tutuklularla bir araya gelmeyecek şekilde çıkarıldıklarını açıkladı.

 

‘Ceza İnfaz Sisteminde Sivil Toplum Derneği’ 2 yıl önce başlattığı proje kapsamında cezaevlerindeki LGBT bireylerin durumunu Adalet Bakanlığı’na sordu. Bakanlığın derneğe verdiği cevapa göre Türkiye’de 79 LGBT birey ceazevinde. Bunların 71’i hükümlü, 8’i ise tutuklu. LGBT bireyler ceza infaz kurumlarında en fazla 9 en az 3 kişi olarak tutulurken, 5 cezaevinde ise LGBT bireyler tek başlarına tutuluyor. Bunun nedeni ise, cezaevlerinde sadece 1 LGBT bireyin bulunması. Bakanlık, LGBT bireylerin diğer hükümlü ve tutuklular ile bir araya gelmeyecek şekilde barındırıldığını belirtiyor. Bu cezaevleri ise, Afyonkarahisar, Burdur, Nevşehir ve Sivas E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu ile Tokat T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu.

Sosyal alanları da ayrı
Bakanlığın cezaevinde kalan LGBT bireylere dair paylaştığı bilgiler ise şöyle: “Hükümlü ve tutukluların kuruma girişlerinde LGBT olduklarını beyan etmeleri durumunda sağlık kurulu raporu aldırılarak aynı durumda olan hükümlü ve tutuklular ile birlikte, konumlarına uygun koğuşlarda barındırılmaktadır. Ceza infaz kurumlarında bulunan LGBT hükümlü ve tutukluların sağlık durumu, mevzuat hükümleri ve kurumun imkanları da göz önünde bulundurularak, ortak kullanım alanı ve sosyal faaliyetlere çıkartılırken diğer hükümlü ve tutuklular ile bir araya gelmeyecek şekilde planlama yapılmakta olup; diğer mahkumların faydalandığı her türlü olanaktan faydalanmaları sağlanmaktadır.”

Hastalık algısı
Derneğin hazırladığı sorulara Bakanlık’tan gelen yanıtta LGBT bireyler için kullanılan “LGBT’li” ifadesi için de dernek, “Adalet Bakanlığı’nın ‘LGBT’li’ nitelendirmesi, LGBT olma halini, ‘kanserli’, ‘AIDSli’, nitelendirmelerinde olduğu gibi bir hastalık olarak gördüğünün belirtisi olarak okunabilir mi sorusunu akla getirmektedir” açıklamasını yaptı.

KAOS GL: “Adalet Bakanlığı’na Göre Hapishanelerde 79 LGBT Var!”

Adalet Bakanlığı’na göre 8’i tutuklu, 71’i hükümlü olmak üzere 79 LGBT hapishanelerde.

Adalet Bakanlığı, Ceza İnfaz Sisteminde Sivil Toplum Derneği (CİSST) Yönetim Kurulu Başkanı Zafer Kıraç’ın bilgi edinme yasası çerçevesinde 5 Temmuz 2013’te yönelttiği sorulara cevap verdi.

Adalet Bakanlığı’na göre, hükümlü ve tutukluların LGBT olduklarını beyan etmeleri durumunda sağlık kurulu raporu almaları gerekiyor. LGBT’ler ancak bundan sonra farklı koğuşlarda kalabiliyor. Kıraç, bu zorunluluğun insanlık onuruyla bağdaşmayan muayenelere kapı aralayabildiğini söylüyor.

Kaos GL Dergisi hapishane sayfası editörü, hapishanelerdeki LGBT’lere ilişkin bakanlığın verdiği sayının da oldukça düşük olduğunu düşünüyor. Zira kendileri ifade etmediği sürece mahpusların LGBT olup olmadığını bilmek mümkün değil, bu da istatistiklerin eksik olmasına neden oluyor.

Bakanlığın yanıtlarında dikkat çeken bir diğer madde ise, ortak kullanım alanı ve sosyal etkinliklerle ilgili. “Ortak kullanım alanı ve sosyal faaliyetlere çıkartılırken diğer hükümlü ve tutuklular ile bir araya gelmeyecek şekilde planlama yapılır” yanıtında ayrıca mevzuat hükümleri ve kurumun imkânlarının yeterli olması şartı düşülüyor.

Bakanlığın yanıtlarında kullanılan ‘LGBT’li’ ifadesi de LGBT varoluşların hastalıklı görüldüğünü düşündürdüğü için LGBT aktivistleri tarafından eleştirilen noktalardan biri.

Bianet: “LGBT Mahkumlar Tecrit Ediliyor”

CİSST, LGBT mahkumların tek bir cezaevinde toplanmasının, sosyal yaşam ortamlarından koparılmasına yol açacağını belirtti. Mevcut durumda, LGBT mahpusların başlıca sorununun tecrit olduğuna dikkat çekti.

29 Temmuz 2013

Ceza İnfaz Sisteminde Sivil Toplum Derneği (CİSST) LGBT mahkumların tek bir cezaevinde toplanmasının olumsuz sonuçlara yol açabileceğini duyurdu.
CİSST Yönetim Kurulu Başkanı Zafer Kıraç bilgi edinme yasası çerçevesinde Adalet Bakanlığı’na hapishanelerdeki LGBT mahpuslara ilişkin sorular sordu.
Bakanlığın cevabını değerlendiren CİSST, bakanlığın cevabından LGBT hükümlü ve tutuklular için özel tip ceza infaz kurumunun yapılmasının planlandığının anlaşıldığını belirtti ve bunun olumsuz sonuçlarına değindi.
“LGBT mahpuslar için tek bir hapishanenin yapılması ve 79 LGBT mahpusun burada toplanması olumsuz sonuçlara da yol açabilecektir.
“Türkiye’nin birçok hapishanesinde ailesiyle ya da kendi sosyal çevresiyle aynı ilde tutulmakta olan insanlar hapishanenin yapılacağı bir mekana toplanacaktır.
“Bu durum LGBT mahpusların kendi sosyal yaşam ortamlarından koparılması anlamına gelecektir.
“Bunun yanısıra burada tutulmakta olan insanların damgalanma durumu daha da boyutlanacaktır.”
Rapor şartı

CİSST’in bakanlığın verdiği cevaplar üzerinden yaptığı diğer tespitler şöyle:
* Adalet Bakanlığı’nın kullandığı “LGBT’li” nitelendirmesi, LGBT olma halini, “kanserli”, “aidsli”, “veremli” nitelendirmelerinde olduğu gibi bir hastalık olarak gördüğünün belirtisi olarak okunabilir mi sorusunu akla getirmektedir.
* Adalet Bakanlığı, LGBT mahpusların tamamının 79 kişi olduğunu belirtmektedir. Translar dışında bırakıldığında lezbiyen, gay ve biseksüel mahpusların kendileri ifade etmediği sürece tespiti ve istatistiklere girmesi olası olmadığından, 79 rakamının oldukça büyük oranda transları kapsadığını düşünmek yanlış olmayacaktır.
* LGBT mahpusların hapishanelerde karşılaştığı başlıca zorluklardan birini kendilerinin şikayetlerinden de anlaşılacağı gibi tecrit edilmeleri oluşturmaktadır. Hapishanelerde az sayıda bulunan LGBT mahpusların güvenlik gerekçesiyle tecrit edildiğine dair bilgiler ve bu konuda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından verilmiş bir de mahkumiyet kararı vardır.
* Bakanlığın verdiği rakamlara bakıldığında da Maltepe’deki 11 ve Eskişehir’deki 9 mahpusun haricindeki 59 mahpusun diğer 16 hapishaneye dağıtılmış olduğu görülmektedir. Bu durum bu mahpusların tecrit edilip edilmediği düşüncesini akla getirmektedir.
* Maltepe ve Eskişehir dışarıda bakıldığında LGBT mahpuslar her hapishanede ortalama üç kişi olarak tutulmaktadır. Beş LGBT mahpus tamamen tektir. Bu rakamlar LGBT mahpusların büyük bir çoğunluğunun tecrit edildiğinin ifadesidir..
* LGBT olduğunu beyan eden mahpuslara sağlık kurulu raporu aldırılması şart koşulmakta ve bu nedenle bu mahpuslar insanlık onuruyla bağdaşmayacak muayenelerle karşılaşabilmektedirler.
* Hapishanelerde ortak kullanım alanlarının sınırlı olduğu bilinmektedir. Bu sınırlılık içerisinde planlama yapılırken hapishanelerde sayıları az olan LGBT mahpusların göz ardı edildiğine dair örnekler bilinmektedir.
* Bakanlığın verdiği cevaba göre LGBT mahpusların 8′i tutuklu 71′i hükümlüdür yani yaklaşık 9′da 1′i tutukludur. Türkiye’deki tüm mahpusların (17 Temmuz 2013 tarihi itibariyle) ise 26.809′u tutuklu 105.419′u hükümlüdür. Bu ise yaklaşık 4′de 1′i eder. Elde LGBT mahpusların dava sürelerine ilişkin veri olmasa dahi bu rakamlara bakıldığında LGBT’ler için dava süreçlerinin daha hızlı işlediği söylenebilir. Bu daha hızlı işleme sürecinin bir olumluluk olmaktan öte damgalanmadan kaynaklı bir olumsuzluk olduğu irdelenebilecek bir iddia olarak ele alınabilir. (YY)

T24: “LGBT’ler için özel hapishane mi açılacak?”

26.07.2013 13:35

Kimlikleri ortaya çıktığında koğuş arkadaşları ve gardiyanlar tarafından tacize, şiddete hatta tecavüze maruz kalıyorlar. Yöneticiler tarafından ‘güvenlikleri’ni sağlamak gerekçesiyle aylarca hücrede tutuluyorlar. Aileleriyle bağları çoktan koptuğu için daha da yalnızlığa mahkûm ediliyorlar. Türkiye’deki ceza sistemi onları görmezden geldiği için LGBT’liler hapis içinde hapis hayatı yaşıyorlar.

Cezaevinde olmak zordur, kuşkusuz. Ama ben size şimdi ondan daha zorunu anlatacağım; günlerinizi, aylarınızı, yıllarınızı cinsel kimliğiniz yüzünden koğuşta değil de, tek kişilik bir hücrede geçirmek zorunda kaldığınızı düşünün; üstelik yine sırf cinsel kimliğiniz yüzünden ailenizin sizden sesini bile esirgediğini, hiç arayıp soranınızın olmadığını, kimsesiz bırakıldığınızı… İşte onların çoğu bunu yaşıyor, “onlar” şimdiye kadar üzerinde hiç düşünmediğimiz, yaşadıkları tecavüzün, tacizin, tecritin çığlığını duymadığımız cezaevindeki LGBT’liler. Sayıları bile bilinmiyor. Ceza İnfaz Sisteminde Sivil Toplum Derneği (CİSST), Özel İhtiyaçları Olan Mahpuslar Projesi’yle bu sessizliği bozmak için yola çıktı. Sadece LGBT’lileri kapsamıyor proje, engelli, yaşlı ve yabancı uyruklu mahpuslar da hedefte, ama biz bu sefer LGBT’lilere öncelik verelim istedik. CİSST’ten proje sorumlusu Mustafa Eren, projeyi, cezaevine girip çıkmış Murat Yoldaş yaşadıklarını, cezaevindeki iki LGBT’liyse mektuplarıyla bize şu anda yaşadıklarını anlattı. Söz önce Eren’de.

– Hapisteki LGBT’lere dair herhangi bir istatistikten bahsetmek mümkün mü?
– Adalet Bakanlığı’nın, Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü’nün bu konuda açıkladığı bir istatistik yok. Daha da kötüsü bu konuda verilmiş soru önergeleri, bireysel başvuru hakkı kullanılarak yapılmış başvurular henüz cevaplanmış değil. Özel İhtiyaçları Olan Mahpuslar projesine başladıktan sonra gördük ki devletin, ilgili idarelerin elinde ne LGBT ne de engelli, yabancı uyruklu, yaşlı mahpuslara ilişkin bir çalışma, bu mahpusların özel ihtiyaçlarını gözeten, onlara nasıl yaklaşılması gerektiğini düzenleyen bir yönetmelik, bir idari politika var.
– Cezaevindeki LGBT’li bireyler üzerine şimdiye kadar konuşulmadı, hatta ne yazık ki pek de düşünülmedi. Bu konuda proje başlatmaya nasıl, neden karar verdiniz?
– Proje, LGBT mahpusların yanı sıra engelli, yaşlı ve yabancı uyruklu mahpusları da kapsıyor. Adından da anlaşılacağı gibi “özel ihtiyaçları olan” mahpus gruplarını odağına alan bir çalışma bu. Bu mahpus grupları Türkiye’de gündeme dahi gelmiyor. Neler yaşadıkları, ne tür uygulamalarla yüz yüze kaldıkları bilinmiyor. Türkiye’de hapishaneler açlık grevleri, ölüm oruçları, yangınlar, kötü üçüncü sayfa haberleriyle anılıyor sadece. Bu cenderede siyasi mahpuslar örgütlü yapıları nedeniyle taleplerini gündeme taşıyabilme becerisine sahipken adli mahpuslar bundan da yoksun. Projemiz, bu mahpusların bazıları için ses olabilmeyi, sorunlarını tespit edip çözüm önerileri sunabilmeyi amaçlıyor.
– Cezaevindeki LGBT’lerin yaşadıkları en büyük sorunlar neler?
– Sorunları mekân, sağlık ve gündelik yaşam olarak üç başlıkta ele alınabilir. Mekânsal anlamda LGBT’lere ilişkin düzenlemelerin olmadığını görüyoruz. Derleyebildiğimiz verilere göre Türkiye’de translar için koğuşu olan sadece üç hapishane var; Sincan, Maltepe ve Çorum. Bu üçü dışında, translar ameliyat olmuş ve kadın kimliğine sahiplerse kadınlar koğuşuna yerleştiriliyor veya boş bir koğuş, hücre varsa orada tutuluyor. Türkiye’de hapiste tutulduğu sürenin önemli bölümünü tek kişilik hücrelerde geçirmek zorunda kalmış LGBT mahpuslar var. Bu tecrit nedeniyle AİHM tarafından Türkiye mahkûm da edildi… Mahpus trans değil gay ise ve eşcinsellerin tutulduğu koğuşa geçmek istiyorsa eşcinsel olduğuna dair rapor almalı. Bu süreçse cinsel organlarının muayenesini yani teşhirini içeriyor ve bu uygulamayı insanlık onuruyla bağdaştırmak mümkün değil.
Sağlık konusuna gelirsek; öncelikli sorun, hormon tedavisi görürken hapishaneye giren transların tedavilerinin yarım kalması. Devlet cinsiyet değişimini, hormon tedavisini karşılanması gereken bir sağlık gideri olarak görmüyor. Yok sayıyor. Bu taleple revire çıkmak, hastaneye gidebilmek dahi mümkün değil.

Gündelik yaşamda karşılaşılan sorunların başındaysa ayrımcılık var. LGBT’ler bir yandan personelin, diğer yandan hapishanelerde tutulan diğer insanların ayrımcı tutumlarına maruz kalabiliyor. Bu ayrımcılık dört duvar arasında yaşandığında çok daha katı ve insanın yaşantısının yirmi dört saatini kapsar hale geliyor. LGBT’ler genellikle, diğer mahpuslardan korunmaları gerektiği gerekçesiyle hapishanenin sosyal alanlarına çıkarılmıyor. İşliklerde çalışmalarına izin verilmiyor. Hapis içerisinde hapis hayatı yaşatılıyor. Görülmeyen ve gündelik yaşamı çekilmez duruma getiren başka sorunlar da var. Hapishanedeyken epilasyon yaptıramayan, kantinde ağda bulunmadığı durumlarda tıraş olmak zorunda kalan ve kendini kadın hissetmesine rağmen istemediği durumda yaşamak zorunda bırakılan insanlar var. Çoğu aileleriyle bağı olmayan bu insanlar soyadı tutmadığı için seçtikleri üç kişi dışında diğer arkadaşlarınca ziyaret edilemiyor.
– Sorunu çözmek için acil yapılması gerekenler neler?
– Mekânlar düzenlenmeli, LGBT’lerin hapishanelerin sosyal tesislerinden yararlanmasının önü açılmalı, farklı sağlık sorunları olabileceği kabul edilip giderleri karşılanmalı, gündelik yaşama ilişkin düzenlemeler için LGBT’lere danışılmalı ve özel ihtiyaçları karşılanmalı. Son olarak; hapishanede bulunan LGBT, engelli, yabancı uyruklu, yaşlı mahpuslardan mektuplar bekliyoruz. Adresimiz; Kamerhatun Mah. Hamalbaşı Cad. Üstündağ İş Merkezi No: 14/139 Galatasaray-Beyoğlu/İstanbul.

Hücre bile cennet gibi geldi

Ben, Murat Yoldaş. Diyarbakırlıyım. 28 yaşındayım. Eşcinselim. Cezaevinde LGBT’li olmanın zorluklarını mı, sordunuz. Anlatayım, ama önce cezaevine giriş hikâyemi bir dinleyin: Diyarbakır’da doğmak siyasetin ortasında olmak demektir. Bu da bolca şiddet görmek, birkaç kere cezaevine girmek anlamına gelir. Velhasıl ben de üç kere cezaevine girdim. İlkinde 16 yaşındaydım. İkincisi 2003’te, sonuncusu 2005’teydi. Toplamda bir yıl kaldım. Neyse ki hepsinde siyasi tutuklularlaydım, çünkü adli tutuklular arasında bir LGBT’linin tecavüz tehlikesinden kurtulamayacağını herkes bilir. İlk girdiğimde, küçüktüm, dolayısıyla kendimi çok da tanımlamış değildim. Ancak ikinci girişimde kendini bilen, kimliğini savunan bir LGBT bireydim. Fark edilebiliyordum. Ama ben hiç dillendirmedim durumumu. Yüzüme karşı homofobik söylemde bulunmadılarsa da sonradan hakkımda konuşulduğunu duyuyordum… Üçüncü deneyimim en kötüsüydü. Bir odada üç kişiyle kalıyorduk, yalnız olabileceğiniz bir mekân yok ve kendinizi gizlemeniz mümkün değil. Bir defterime sadece LGBT derneklerinin adreslerini yazmıştım, onları gördükten sonra başlayan bir dayatmayla açıldım koğuş arkadaşlarıma. Bir yandan da istiyordum açılmayı, çünkü başıma taciz, tecavüz gibi bir olay gelirse, birileri bilsin diyordum. Bilsinler ki, korusunlar. LGBT’li bir bireyseniz kendinizi cezaevi gibi bir yerde o kadar korunmaya aç hissediyorsunuz ki. Her tarafta alışık olmadığınız erkek muhabbeti var. Erkek söylemin en diri tutulduğu yerde, tam merkezindesiniz ve kaçacak yeriniz yok. Dolayısıyla ayak uydurmak, fark edilmemek, tacize uğramamak için 24 saat mücadele ediyorsunuz. Tam bir işkence! Bütün bu nedenlerle koğuş arkadaşlarıma açılma ihtiyacı duydum. Ama onlar beni odadan atmak istediler, çünkü bunun hastalık olduğunu düşünüyorlardı. Beni en şaşırtan 15 gardiyanla odadan zorla çıkartılmam oldu. Dört ay hücrede kaldım, yalnız. Neyse ki ailem ziyaret ediyordu. Açıkçası yalnızlığıma rağmen hücrede daha mutluydum. Çünkü homofobi dediğiniz cidden hastalıklı bir şey. Hayatınızın her alanını mahvediyor. 24 saat eril zihniyetin içinde olmaktan kurtulduğum için hücre bile cennet gibi geldi.

Cezaevinde unutulmak çok ağır

“Ben 20 yaşımda bir gencim” diyerek başlıyor cezaevinden yolladığı mektuba, “Beş aydır Çorum Cezaevi’ndeyim. Beş ay öncesi Uşak Cezaevi’nde yatıyordum. Ancak gay olduğum ortaya çıkınca beni buraya sevk ettiler.”
Evet, işte bu yüzden bu haberde adı yok onun ve ne yazık ki sokaklara dökülebilmiş bir çığlığı da. Uşak Cezaevi’ndeyken gay olduğu anlaşılınca büyük zorluklar çekiyor, sadece koğuş arkadaşlarıyla alakalı değil, görevliler yüzünden de: “Konumum ortaya çıktıktan sonra cezaevi idaresi seni koğuşta tutamayız, dedi. Hücrede kaldığım sürede çok zor günler geçirdim. Görevli memurlar tarafından elle ve sözle cinsel taciz ve şiddete maruz kaldım.”
Şimdi, eşcinselleri kabul eden Çorum’da, ama yine yalnız, yine tek başına hücrede, buraya sevk edilirken kurduğu hayallerin hepsi yerle bir. Zira Uşak’ta “gay olduğu”, Çorum’daysa “gay olmadığı” gerekçeleriyle tecrit altında tutuluyor, “Eşcinsel olduğuma dair raporum olmadığı gerekçesiyle koğuşa vermediler, geldiğimden beri tek kişilik odada kalıyorum. Beş aydır rapor için hastaneye göndermediler” diyor. Daha da kötüsü durumunu öğrendikten sonra ailesi ve yakınları da elini çekiyor ondan, aramıyor. “Kaldığım odada bir radyo bile yok” diyerek anlatıyor cezaevindeki hayatını, “Maddi durumumun hiç olmaması sebebiyle televizyon alamıyorum. Dünyada ne olup ne bitiyor hiç haberim yok… 24 saat boyunca duvar bana ben duvara bakıyorum… Maddi sorunumdan dolayı temizliğimi bile zaman zaman yapamıyorum. Kaldığım hücreye yakın hücrede kalan arkadaşlar ara sıra temizlik malzemesi veriyorlar…”
İntiharı düşündüğü zamanlar bile oluyor. “Bu hayatta” diyor, “Allah’tan başka kimsem kalmadı. İki yıl cezam kaldı. Bu iki yılı nasıl geçireceğim bu yoklukta bilemiyorum. Daha çok zor günler beni bekliyor. Aslında burada konumumla ilgili çok daha acı şeyler yaşadım, ama bunlara (cezaevi şartları gereği) mektubumda yer veremedim.”
42 numara topuklu ayakkabının hayali bile güzel

“Kaldığım cezaevinde kurum müdürümüz bizi anlıyor, elinden geleni yapıyor. Sorun yok yani. Ancak Ankara L2’de kalanlar cımbızın bile kısıtlı verildiği gibi konularda dert yanıyor. Çorum L Tipi’ndekiler, Eskişehir H Tipi’ndekiler hep personel şiddetinden yakınıyor. Aslında hepimizin ortak bir sorunu bulunuyor: ‘ameliyat’ masrafı, ‘lazer epilasyon’ gibi sağlık giderleri, SGK kapsamında olmadığı gibi, Adalet Bakanlığı da bu sağlık masrafını karşılamıyor. Özetle ‘ameliyat’ parası için devlet suça veya fuhuşa vatandaşını mecbur bıraktığını göremiyor… Benim en büyük sıkıntım mı? 42 numara, babet kışlık ve yazlık, yüksek topuklu ayakkabı… Her yerde satılmıyor ve memur da ücreti ödesek dahi bulamıyor. İnanın, internetten 42 numara kadın ayakkabısı modellerine bakarak avunmak bile burada mutlu ederdi beni”.